เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 ถานหลุนหลอกลวงสวรรค์!
ฎีกาที่ส่งโดยขุนนางของราชวงศ์หมิงทั้งหมดมีมาตรฐานและข้อกำหนดรูปแบบที่เข้มงวด
หากฎีกาถูกส่งโดยขุนนางระดับผู้ว่าการท้องถิ่นจะต้องพิมพ์ด้วยผ้าไหม และต้องประทับตราระหว่างบรรทัดเป็นพิเศษเพื่อรักษาความลับ จากนั้นจึงส่งไปยังเมืองหลวงผ่านระบบไปรษณีย์พิเศษ
อย่างไรก็ตาม เมื่อถานหลุนเขียนฎีกา เขาก็ถูกขับไล่ออกจากเจ้อเจียงไปแล้ว แน่นอนว่าเขาไม่มีแผ่นผ้าไหมพิเศษไว้เขียน เขาใช้เพียงกระดาษที่ซื้อจากตลาด และไม่มีมาตรการรักษาความลับ
หลังจากที่จ้าวเจิ้นจีอ่านฎีกาของถานหลุนเสร็จแล้ว เขาก็สั่งให้คนรับใช้ของเขาซื้อสำเนากระดาษเดียวกัน
จ้าวเจิ้นจีเองก็เป็นปรมาจารย์ด้านการเขียนอักษร เขาหยิบพู่กันขึ้นมาคัดลอกลายมือของถานหลุนและคัดลอกฎีกาอีกครั้ง
จ้าวเจิ้นจีไม่ได้ลบหรือเพิ่มเนื้อหาใดๆ การเปลี่ยนแปลงเพียงอย่างเดียวของเขาคือกลยุทธ์ที่เจ็ดที่เขียนโดยถานหลุน “เสริมสร้างรากฐานของประเทศและแต่งตั้งรัชทายาท” เป็นกลยุทธ์แรกใน “เจ็ดกลยุทธ์ปราบปรามโจรกบฏ”
จากนั้นเขาก็ส่งคนไปส่งฎีกาของถานหลุนไปยังเมืองหลวงด้วยความเร็วสูง
สิ่งที่ถานหลุนส่งมาไม่ใช่ฎีกาลับ แต่เป็นฎีกาส่งตามขั้นตอนการประชุมที่กำหนดไว้
ฎีกาถูกส่งไปยังทงเจิ้งซีก่อน จากนั้นจึงคัดลอกและส่งไปยังคณะเสนาบดีและหกกรมและสิบสามสำนักตามลำดับ