เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 การคุ้มครองซึ่งกันและกันระหว่างฝูเจี้ยนและเจ้อเจียง
ขันทีเซียวเหยียนถูกย้ายออกไป แต่ยังต้องมีคนทำหน้าที่ที่ศุลกากรทางทะเล ดังนั้นซูเจ๋อจึงนำของขวัญและไปเยี่ยมขันทีเถาที่อ้างว่าป่วยด้วยตัวเอง
ขันทีเถามีความรู้สึกที่ซับซ้อนกับซู่เจ๋อมาก
เขารู้ดีถึงความโหดร้ายของการต่อสู้ทางการเมือง ขันทีไม่ใช่บัณฑิต และไม่มีภาพลวงตาเกี่ยวกับราชสำนัก
ในชีวิตของเขา เขาได้เห็นจุดจบอันน่าเศร้าสลดของขันทีที่ทำผิดพลาดและสูญเสียอำนาจมามากมาย และแม้แต่ “โทษประหารชีวิต” ก็ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดี
ขันทีเถารู้ว่าเขาและซูเจ๋อผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้นเกินไป และไม่มีทางที่เขาจะกลับไปยังราชสำนักหมิงได้
แม้ว่าเขาจะฆ่าซูเจ๋อตอนนี้ ก็จบไม่สวยอย่างแน่นอน
ฮองเฮาและลู่ปิ่งต่างก็สนิทสนมกับจักรพรรดิ พวกเขาเคยช่วยชีวิตจักรพรรดิด้วยซ้ำ แล้วผลลัพธ์สุดท้ายเป็นอย่างไร?
แต่ขันทีเถายังคงมีปมในใจ เมื่อเขาอยู่ที่ฝูเจี้ยน เขาฟังคำพูดของซูเจ๋อและอำนวยความสะดวกให้ซูเจ๋อมากมายตอนเขาเป็นผู้ดูแลศุลกากรทางทะเล แต่ซูเจ๋อตอบแทนเขาอย่างไร? เขาลากเขาเข้าสู่การกบฏ!
ขันทีเถารู้สึกว่าเขาถูกหลอกและโกรธและไม่ต้องการพบซูเจ๋อ