เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 ทฤษฎีของน้ำใสและน้ำขุ่น
ขุนนางในฝูเจี้ยนไม่พอใจกับการสงบศึกชั่วคราวของโจรสลัดญี่ปุ่น เนื่องจากตั้งแต่เดือนตุลาคม กองทัพกบฏของจางเหลียน ซึ่งได้กวาดล้างมณฑลฝูเจี้ยน กวางตุ้ง และเจียงซี กลายเป็นกองทัพที่ดุร้ายยิ่งขึ้น
จางเหลียนขึ้นครองบัลลังก์บนภูเขาหมินเยว่และประกาศตนเป็นจักรพรรดิ ตั้งชื่อประเทศของตนว่า “เฟยหลง” และเรียกตัวเองว่า “เจ้าแห่งเฟยหลง” กองทัพกบฏที่เขาเป็นผู้นำยังเรียกว่ากองทัพมังกรบิน ซึ่งไม่นานก็กวาดล้างสามมณฑล
ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ฝูเจี้ยนและกว่างโจวได้เก็บภาษีหนักจำนวนมากเพื่อต่อสู้กับโจรสลัดญี่ปุ่น ประชาชนมีชีวิตอย่างยากลำบาก และความไม่สงบก็ปะทุขึ้นในหลายๆ แห่ง
การขึ้นภาษีในสมัยโบราณไม่เหมือนกับการเก็บภาษีในปัจจุบัน การขึ้นภาษีในยุคปัจจุบันอาจหมายถึงการกินอาหารดีๆ น้อยลงและลดการบริโภค
ในสังคมเกษตรกรรมโบราณ ข้าวส่วนเกินเหลือให้คนทั่วไปไม่มากนัก หลังจากทำงานหนักมาหนึ่งปีเพื่อปลูกพืชผล บางครั้งพวกเขาก็คืนทุนไม่ได้ด้วยซ้ำ
ทุกครั้งที่ราชสำนักขึ้นภาษี ภาระสุดท้ายจะตกอยู่ที่คนจนที่สุด ในขณะที่คนรวยสามารถเลี่ยงภาษีได้หลายวิธี
เหตุผลนั้นง่ายมาก สำหรับราชสำนัก การขึ้นภาษีเป็นเพียงตัวบ่งชี้และตัวเลขเท่านั้น
ตามระบบบรรพบุรุษของหงอู่ ภาษีที่ดินจะไม่เพิ่มขึ้นเลย กล่าวได้เพียงว่าจักรพรรดิหงอู่มีความคิดที่ดี แต่เขาประเมินภูมิปัญญาของคนรุ่นหลังต่ำเกินไป
ราชสำนักมีสถานที่ใช้จ่ายเงินมากขึ้นเรื่อยๆ และในช่วงสมัยหงอู่ เงินจำนวนนี้อาจเพียงพอแล้ว