เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284 ช่างบังเอิญจริงๆ ท่านลู่
“หรู่หลิน!” ไห่รุ่ยจับมือของซูเจ๋อ หลังจากที่หม่าหนิงหยวนและพวกพ้องออกไปแล้ว เขาไม่ได้ถามว่าซูเจ๋อมาที่นี่ได้อย่างไร แต่ถามทันทีว่า
“หรู่หลิน เจ้ามาได้ทันเวลา เจ้าคือผู้เชี่ยวชาญชลประทาน ฝนตกมาหลายวันแล้วและบางส่วนของเขื่อนก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไป”
ซูเจ๋อมองไปที่ไห่รุ่ย หลังจากที่อยู่ในชุนอันเป็นเวลา 2 ปี ไห่รุ่ยก็แก่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ไห่รุ่ยเพิ่งมีอายุเพียง 46 ปีเท่านั้น หูจงเสี้ยนที่อายุมากกว่าเขา 2 ปียังดูเหมือนขุนนางวัยกลางคน แต่ไห่รุ่ยผอมและคล้ำลงราวกับชายชรา
ในช่วงสองปีที่เขาดำรงตำแหน่งในชุนอัน ไห่รุ่ยทำงานอย่างไม่หยุดหย่อน สำรวจพื้นที่ ตรวจสอบโครงการชลประทาน และจัดการกับคดีต่างๆ แต่ถึงแม้เขาจะทำงานทั้งกลางวันและกลางคืน ผู้คนภายใต้การปกครองของเขาก็ยังคงอยู่ในสภาพเช่นนี้
แม้แต่ไห่รุ่ยเองก็ยังสับสนว่าทำไมราชวงศ์หมิงถึงเป็นเช่นนี้
เมื่อมองดูฝนที่ตกอย่างต่อเนื่อง ซูเจ๋อย่อมรู้สาเหตุการท่วมของแม่น้ำเป็นอย่างดี
แม้ว่าโครงการชลประทานจะถูกกล่าวว่าเป็นประโยชน์ต่อคนรุ่นปัจจุบันและอนาคต แต่แม้แต่โครงการอย่างระบบชลประทานตูเจียงเหยียนก็ยังต้องการการบำรุงรักษาเป็นประจำ
การขุดลอกตะกอน กู้ทรายจากแม่น้ำ และเสริมเขื่อน แม้ว่าปริมาณงานของโครงการเหล่านี้จะไม่มากเท่ากับการก่อสร้างใหม่ แต่ก็ต้องการแรงงานและทรัพยากรทุกปีเพื่อการบำรุงรักษา