เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 หมอที่รู้วิชาต่อสู้
เซียงอู่มาถึงท่าเรือซูโจวเมื่อเดือนที่แล้ว
ก่อนหน้านี้ เขาได้ฝึกพนักงานขายหนังสือพิมพ์ในหลายๆ แห่งของฝูเจี้ยน ทุกครั้งที่มาถึงเมืองหนึ่ง เขาจะตั้งสาขาของ “เรื่องตะลึงจนต้องตบโต๊ะ” และรับสมัครเด็กเร่ร่อนเป็นพนักงานขายหนังสือพิมพ์ นอกจากจะสอนเด็กเหล่านี้ว่าจะขายหนังสือพิมพ์อย่างไร งานอีกอย่างหนึ่งของเซียงอู่ก็คือฝึกพวกเขาให้รู้จักป้องกันตัวจากแก๊งท้องถิ่น
กล่าวได้ว่าผลงานของเซียงอู่เห็นผลชัดเจน ตอนนี้ “เรื่องตะลึงจนต้องตบโต๊ะ” ได้ตั้งสาขาในทุกแปดเมืองของมณฑลฝูเจี้ยนแล้ว องค์กรเด็กหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นได้ถูกจัดตั้งขึ้น และพวกเขาก็สามารถอยู่รอดในเมืองได้ด้วยการรวมกลุ่มเพื่อความปลอดภัย
หลังจากสร้างสาขาในแปดเมืองของฝูเจี้ยนเสร็จสิ้น เซียงอู่ก็มีเวลาว่างอีกครั้ง ในเวลานี้เขาได้รับคำสั่งจากซูเจ๋อให้ไปที่ซูโจว ซึ่งทำให้เขาตื่นเต้นมาก
ดังนั้น อดีตสมาชิกหลักของนิกายหงหยางและผู้จัดตั้งสมาคมเด็กหนังสือพิมพ์แห่งฝูเจี้ยนจึงเปลี่ยนงานอีกครั้ง และกลายเป็นผู้ช่วยผู้จัดการท่าเรือซูโจว
ที่ท่าเรือ เซียงอู่ถือไม้หน้าสามและกำลังทำการระดมพลขั้นสุดท้าย
เผิงอันยืนอยู่ข้างเซียงอู่ เขาเดิมทีเป็นหัวหน้าเด็กหนังสือพิมพ์ในหนานผิง ต่อมาฟางรั่วหลานได้ตั้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในหนานผิง ซูเจ๋อสอนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และเผิงอันก็เป็นหนึ่งในนักเรียนกลุ่มแรก