เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 การพบกับจางจวี้เจิ้ง
ซูเจ๋อย้ายไปที่โรงเตี๊ยมใกล้กับวัดหลิงจีเพียงลำพัง เขากำลังสนทนาเกี่ยวกับเรื่องศิลปะการแสดงกับบัณฑิตหนุ่มคนหนึ่งที่มาเพราะชื่อเสียงของเขา แต่แล้วก็ได้รับบัตรเยี่ยมจากบริกร
หลังจากเห็นชื่อบนบัตรเยี่ยม ซูเจ๋อกล่าวกับบัณฑิตหนุ่มว่า “แขกผู้มีเกียรติมาเยี่ยม โปรดกลับมาใหม่พรุ่งนี้”
บัณฑิตหนุ่มรีบลุกขึ้นและกล่าวคำอำลากับซูเจ๋อ
เกากงและจางจวีเจิ้งก้าวเข้ามาในห้อง และซูเจ๋อก็มองพวกเขาเช่นกัน
กล่าวได้ว่าบุคคลทั้งสองนี้เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ซูเจ๋อเคยพบตั้งแต่เขาเดินทางข้ามกาลเวลา
ไม่ต้องพูดถึงจางจวีเจิ้ง เพราะเขาเป็นบุคคลที่นักวิจัยประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงแทบทุกคนไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
ส่วนเกากงก็เป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ช่วงกลางและปลายราชวงศ์หมิงเช่นกัน ในช่วงปีหลงชิงที่ 6 เกากงแทบเป็นผู้ดำเนินนโยบายสำคัญทั้งหมด การเปิดทะเลของจักรพรรดิหลงชิงที่มีชื่อเสียงก็สำเร็จภายใต้การนำของเกากง
กล่าวได้ว่านโยบายหลายอย่างของจางจวีเจิ้งเป็นการสานต่อนโยบายของเกากง
เกากงเป็นคนรูปร่างสูงและมีใบหน้าจริงจังที่แสดงถึงความถูกต้อง ในเวลานี้เกากงอายุสี่สิบกว่าแล้วและอยู่ในช่วงรุ่งเรืองของอาชีพการงาน