เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 พู่กันยิ่งกว่าคมดาบ
ลู่โต้วนำซูเจ๋อและกุยโหย่วกวงไปยังห้องรับแขกในสวนหลังบ้าน
สำหรับพ่อค้าเกลือเช่นพวกเขา การจัดงานชุมนุมวรรณกรรมเป็นสิ่งที่น่าภูมิใจ
แม้ว่าบัณฑิตในสมัยนี้จะไม่ยกยอพ่อค้าเกลืออย่างเปิดเผยในงานพบปะทางวรรณกรรมก็ตาม แต่ตราบใดที่ข่าวการจัดงานแพร่ออกไป ท่าทีของบัณฑิตที่มีต่อพ่อค้าเกลือก็จะดีขึ้น
กุยโหย่วกวงและซูเจ๋อได้พบกันในบ้านตระกูลลู่ หากพวกเขาเขียนผลงานที่มีชื่อเสียงขึ้นมาและกล่าวถึงสวนของตนในภาคผนวกหรือตอนท้าย ในอนาคตบ้านตระกูลลู่แห่งหยางโจวก็จะมีชื่อเสียงยิ่งขึ้นในโลกวรรณกรรม
ขณะที่ลู่โต้วกำลังจะปิดประตูเพื่อให้บุคคลทั้งสองได้สนทนาส่วนตัว ซูเจ๋อก็หยุดเขาไว้
“ท่านลู่ ได้โปรดอยู่ด้วย”
ลู่โต้วมองซูเจ๋อด้วยความงุนงง บัณฑิตส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบพ่อค้าเกลือ พวกเขาคิดว่าพ่อค้าหยาบคายและไม่เข้าใจวรรณกรรม
ซูเจ๋อพูดกับกุยโหย่วกวงถึงเหตุผลที่พวกเขาต้องการให้ลู่โต้วอยู่ด้วย
ในใจเต็มไปด้วยคำถาม ซูเจ๋อก้มศีรษะเคารพกุยโหย่วกวงและกล่าวว่า