เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223 สวี่เหว่ย
เมื่อซูเจ๋อลงจากด่านเซียนเซี่ย คณะของเขาเดินทางมาถึงเมืองชิงหู
เมืองนี้แตกต่างจากที่ลู่เฉวี่ยซีและพ่อของเขาบรรยายไว้มาก เนื่องจากพวกโจรเหมืองในด่านเซียนเซี่ยนั้นชุกชุมและขวางเส้นทางระหว่างเจ้อเจียงกับฝูเจี้ยน
นอกจากนี้ ความวุ่นวายที่เกิดจากโจรสลัดญี่ปุ่นในเจ้อเจียงยังทำให้เมืองชิงหูไม่ได้เจริญรุ่งเรืองตามที่คาดไว้
เรือหลายลำจอดเทียบท่าริมฝั่ง และท่าเรือเต็มไปด้วยคนงานที่นั่งว่างงาน ส่วนใหญ่ร้านค้าตามเมืองต่างก็ปิดประตู มีเพียงพ่อค้าบางรายที่หาบสินค้าจากทิศใต้และทิศเหนือ แต่เป็นเพียงพ่อค้าขายของชำเล็กๆ เท่านั้น
เมืองชิงหูเป็นท่าเรือใต้สุดของแม่น้ำฉู่ซี ซึ่งเป็นแม่น้ำที่กว้างขวางและเหมาะสำหรับการเดินเรือ คณะของซูเจ๋อจึงเช่าเรือขนาดกลางที่แล่นได้ด้วยแรงลมหรือไม้พายจำนวน 5 ลำ เจ้าของเรือเองก็ไม่ได้พบเจอลูกค้ารายใหญ่แบบนี้มานานแล้ว เขาจึงออกมาดูแลด้วยตัวเอง
และตามที่คาด การเดินทางทางน้ำถือเป็นทางหลวงของยุคโบราณ เมื่อได้เดินทางทางน้ำ การเดินทางเร็วกว่ามาก
ซูเจ๋อเฝ้าจดจำเส้นทางน้ำเงียบๆ ตลอดการเดินทาง เพราะระบบการขนส่งทางน้ำคือเส้นเลือดใหญ่ของเจ้อเจียง และเส้นทางน้ำทั้งหมดของเจ้อเจียงจะมาบรรจบกันที่มณฑลหางโจว นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมหางโจวจึงเป็นศูนย์กลางของเจ้อเจียง
หากในอนาคตจะโจมตีเจ้อเจียง แผนหนึ่งก็คือวิธีการของหวงเฉา ข้ามภูเขาเซียนเซียไปยังฉูโจว จากนั้นจึงเดินทัพทางบกไปยังหางโจว
อีกวิธีหนึ่งคือโจมตีจากทะเล ยึดหนิงปัว จากนั้นจึงโจมตีหางโจว