เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 สามฝ่ายล้อม และอีกหนึ่งหายไป
หวงซื่อซิงมองซูเจ๋อด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและตะโกนว่า “เจ้าเป็นเจี่ยหยวนคนใหม่! เจ้ากลับสมรู้ร่วมคิดกับขันที! ซูเจ๋อ เจ้าทำให้เหล่าบัณฑิตเสื่อมเสีย!”
ซูเจ๋อไม่สนใจหวงซื่อซิง แต่คำพูดของเขาทำให้ขันทีเถาไม่พอใจ
หลังออกจากวังมาแล้ว เขาก็ถูกกล่าวหาว่าเป็น “สุนัขขันที” และถูกประณามว่าเป็นสมาชิกของพรรคขันที ขันทีเถามักถูกดูหมิ่นโดยเหล่าบัณฑิตตลอดทาง
เมื่อมาถึงหนานผิง เขาก็อยู่แต่ในเหมืองและโรงกษาปณ์เพื่อสร้างเหรียญอย่างไม่หยุดพัก
ขันทีเถาก็ได้อ่านแผนการควบคุมน้ำท่วมของซูเจ๋อ ที่ดินบนภูเขาจิ่วเฟิงถูกครอบครองโดยตระกูลใหญ่เหล่านี้ พวกเขาขุดคลองเปิดพื้นที่ทำให้น้ำท่วมในพื้นที่ตอนล่าง ตอนนี้กลับมาตำหนิเขาเพราะเขาเป็นขันที?
ขันทีเถาตบเสลี่ยงด้วยความโกรธและกล่าวว่า
“ตระกูลของข้ากำลังทำเหรียญตามคำสั่งของจักรพรรดิ วันนี้เราก็ได้รับคำสั่งให้ไถ่ถอนที่ดินของตระกูลเจ้า จะครอบครองที่ดินของประชาชนไปทำไม!”
ซูเจ๋อแอบบ่นว่าการรับรู้ทางการเมืองของขันทีเถานั้นไม่สูงนัก คำพูดนี้ทำให้หวงซื่อซิงมีข้ออ้าง
ดังนั้น หวงซื่อซิงจึงกล่าวขึ้นทันทีว่า