เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 195 การสอบระดับมณฑลเริ่มขึ้น
เมื่อที่ว่าการมณฑลฝูเจี้ยนได้รับจดหมายจากขันทีเถา พวกเขาก็รู้สึกท้อแท้
“ท่านเป็นขันที ไฉนไม่เรียกเก็บเงินจากท้องถิ่นไปเสียเลย ทำไมท่านถึงอยากสร้างโครงการชลประทาน?”
“ท่านเป็นขันที สร้างโครงการชลประทานได้หรือ? อะไรที่บัณฑิตผู้รอบรู้มากมายยังไม่เข้าใจ แล้วท่านขันทีคิดจะทำให้สำเร็จอย่างไร?”
แต่ขันทีเถาเป็นผู้แทนพิเศษของฮ่องเต้ และในราชโองการก่อนหน้านี้ก็ระบุว่า ประชาชนในฝูเจี้ยนควรให้ความร่วมมือกับขันทีเถาในการปรับปรุงระบบเงินตรา เอกสารนี้ยังกล่าวถึงวัตถุประสงค์ของการสร้างโครงการชลประทานเพื่อ “แก้ไขระบบเงินตรา” ผู้ว่าการมณฑลฝูเจี้ยน หวังกั๋วจิ้น จึงเรียกเจ้าหน้าที่และเสมียนจากที่ว่าการมาปรึกษาเรื่องเอกสารของขันทีเถา
หลังจากอ่านจดหมายแล้ว ที่ปรึกษาคนหนึ่งกล่าวว่า “ท่านผู้ว่าการ ข้าน้อยคิดว่าควรทำตามคำแนะนำของขันทีเถาดีกว่า”
มณฑลหมิงแบ่งการปกครองออกเป็นสองส่วนและสิบสามเขตการปกครอง โดยเขตการปกครองโดยตรงทางเหนือและใต้เรียกว่า “จิง” ส่วนจังหวัดอื่นๆ ก็เรียกว่า “เต้า”
อีกคนหนึ่งซึ่งเป็นบัณฑิตสูงวัยกล่าวเสริม “ขันทีเถาเป็นทูตของฮ่องเต้ หากขัดคำสั่งอย่างเปิดเผย อาจจะถูกกล่าวโทษได้ในรายงานลับ”