เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 บทรสนทนาระหว่างคนโง่กับคนฉลาด
ผู้ที่มาเยี่ยมซูเจ๋อเป็นชายวัยกลางคนที่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าบัณฑิต หลินชิงไฉก็สังเกตเห็นว่าชายคนนี้มีบุคลิกที่โดดเด่น จึงรีบแจ้งซูเจ๋อทันที
สิ่งที่เรียกว่าบุคลิกภาพนั้นมีความสำคัญมากไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบัน ทั้งในจีนและต่างประเทศ หน้าที่ของมันคล้ายกับเสน่ห์ของซูเจ๋อ คนที่มีบุคลิกภาพดีมักจะดึงดูดความสนใจและได้รับการยอมรับ
นับตั้งแต่ “เรื่องตะลึงจนต้องตบโต๊ะ” ได้รับความนิยม มีผู้คนมาที่กองบรรณาธิการบ่อยครั้งเพื่อขอพบซูเจ๋อ
ซูเจ๋อก็ใช้เวลาพบปะกับพวกเขา เพราะเขารู้ถึงความสำคัญของชื่อเสียง
ในสมัยโบราณ การคมนาคมไม่ได้พัฒนา หากต้องการก่อกบฏ ก็ต้องดึงดูดผู้คน ย้อนดูประวัติศาสตร์ ผู้ที่สามารถก่อกบฏได้ล้วนแต่เป็นคนที่มีชื่อเสียงในท้องถิ่น
การพบปะผู้มาเยือนเหล่านี้วันละหนึ่งครั้งและสนทนากับพวกเขาไม่กี่นาที ไม่ได้ใช้เวลามากนัก แต่สามารถรักษาชื่อเสียงที่ดีของซูเจ๋อได้ ทำไมจะไม่ทำล่ะ?
แม้ซูเจ๋อจะกลับมาที่เมืองอย่างเหนื่อยล้า เขาก็ยังพบกับชายวัยกลางคนที่มาเยี่ยมเขา
“ท่านซู”
อีกฝ่ายประสานมือแสดงความเคารพ และซูเจ๋อก็รีบพูดว่า “ข้าไม่สมควรเรียกว่าท่าน หากท่านไม่รังเกียจ เรียกข้าว่าหรู่หลินเถิด”