เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 อันดับหนึ่ง
หลังจากออกจากลานหน้าห้องสอบ ซูเจ๋อกล่าวกับหลินและเฉินว่า “ข้าติดอันดับ”
หลินชิงไฉออกอาการอิจฉา และเฉินเฉาหยวนก็แสดงความยินดีกับซูเจ๋อพร้อมกับกล่าวว่า “ข้าโชคดีพอที่จะติดอันดับรอง”
เรื่องนี้ทำให้หลินชิงไฉรู้สึกหดหู่มากขึ้น แต่เฉินเฉาหยวนไม่ได้ตื่นเต้นนัก
อันดับรองเป็นรายชื่อสำรอง และผู้สอบจะต้องเข้าร่วมการสอบอีกสองครั้งถัดไป
แต่การติดอันดับรองหมายความว่าอยู่ในอันดับที่ต่ำกว่า และการผ่านการคัดเลือกจะขึ้นอยู่กับผลงานของผู้สอบอันดับก่อนหน้า
นอกจากนี้อันดับของเฉินเฉาหยวนในรายชื่อสำรองก็ไม่สูงมากนัก ดังนั้นโอกาสที่จะได้แทนที่จึงไม่มากนัก
ดังนั้นเมื่อเผชิญกับคำแสดงความยินดีจากหลินชิงไฉ เฉินเฉาหยวนจึงรู้สึกท้อแท้เล็กน้อย มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาติดอันดับรอง เขารู้ดีว่ายิ่งหวังมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเสียใจมากเท่านั้น
แต่ถึงแม้จะติดอันดับรองก็ตาม ซูเจ๋อก็แสดงความยินดีกับเฉินเฉาหยวน เฉินเฉาหยวนกล่าวว่า
“การสอบอำเภอครั้งที่สองจะจัดขึ้นยามเหมาในวันพรุ่งนี้ น้องหรู่หลิน กลับไปพักผ่อนเถอะ”