เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 คดีที่ไม่ยุติธรรม
เซียงเยว่ตายแล้ว
ชาที่เซียงเยว่ให้ซูเจ๋อไว้ตอนที่พวกเขาพบกันครั้งแรกที่โรงเรียนประจำอำเภอยังอยู่ แต่คนจากไปแล้ว
ซูเจ๋อคิดถึงวันนั้นที่หอพักโรงเรียนประจำอำเภอ เมื่อทุกคนพูดถึงการ “หวนคืนสู่ต้นกำเนิด” และเซียงเยว่พูดตรงๆ ว่าจุดมุ่งหมายการเรียนของเขาคือ “เพื่อแสวงหาชื่อเสียง”
ในฐานะเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่โรงเรียนประจำอำเภอ เซียงเยว่นั้นเป็นชาวไร่ชาในเขตเขาหอวู่อี้ เขามีฐานะครอบครัวดีที่สุดในบรรดาทั้งสี่คน ทุกครั้งที่เขาเข้าเมือง เขาจะนำของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาฝากทุกคน และเขาก็ขยันเรียนเป็นอย่างมาก
แต่คนอย่างเขากลับตายกะทันหัน
ความเศร้าโศกแวววับในดวงตาของซูเจ๋อ เขาถามหลินชิงไฉทันทีว่า “เซียงเยว่ตายได้อย่างไร?”
หลินชิงไฉมีท่าทางเศร้าและโกรธแค้น “ทางการบอกว่าเขาตกน้ำตายโดยบังเอิญ”
เมื่อซูเจ๋อได้ยินน้ำเสียงของหลินชิงไฉ เขาก็รู้ว่าต้องมีอะไรบางอย่าง เขาถามว่า “เซียงเยว่ตกน้ำได้อย่างไร?”
หลินชิงไฉกล่าวอย่างช้าๆ “พี่เฉินบอกว่าคดีนี้มีลับลมคมใน ตระกูลเซียงฟ้องร้อง แต่ถูกปิดปาก”