เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 ฐานทัพใหม่
ผลลัพธ์ของการต่อสู้ที่เปาซานไม่น่าประหลาดใจ ซูเจ๋อถึงกับคิดว่าหากบันทึกประวัติศาสตร์ในภายหลังบันทึกการต่อสู้นี้ไว้เกินยี่สิบคำ นั่นหมายความว่านักประวัติศาสตร์กำลังยืดเนื้อหา
เพื่อแสดงความสามารถของตนเอง มือปืนใหญ่ชาวโปรตุเกสจึงยิงด้วยความเร็วสูงสุด เปลี่ยนกระบอกปืนแล้วก็ยิงอีกครั้ง
ภายใต้พายุเหล็กกล้านี้ ความดุร้ายเหี้ยมหาญของนักรบญี่ปุ่นไม่มีความหมายอะไร
ยิ่งวิ่งเข้ามาเร็วเท่าไร ก็ยิ่งตายเร็วเท่านั้น
พลังของปืนใหญ่โปรตุเกสไม่เพียงแต่ทำให้ศัตรูตะลึงงัน แต่ยังทำให้กองทัพของตัวเองตกตะลึงด้วย
จนกระทั่งซูเจ๋อออกคำสั่งให้บุก ทหารประจำการของกองกำลังชางหนิงถึงจะตื่นตัวและบุกไปข้างหน้าด้วยความตื่นเต้น
ด้วยอาวุธทรงพลังเช่นนี้อยู่ข้างหลัง ทำไมถึงจะไม่รีบบุกล่ะ!
คนงานเหมืองที่นำโดยเติ้งไต้ไม่เคยเห็นเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน แนวรบของพวกเขาถูกทำลายด้วยกระบวนทัพยวนยาง
ซูเจ๋อสั่งให้ทุกคนตะโกนว่า “ฆ่าเฉพาะตัวการหลัก ผู้ยอมแพ้จะถูกละเว้น” คนงานเหมืองจึงวางอาวุธ นั่งยองๆ ลงกับพื้นและยกมือขึ้นยอมแพ้