เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 โฉมใหม่ของชางหนิงเว่ย
หลังจากกลับมาที่ชางหนิงเว่ย ซูเจ๋อก็ทราบว่าที่โครงการสร้างเขื่อนเจี้ยนซีเสร็จเร็วนั้นต้องขอบคุณแรงงานของพวกโจรภูเขาดำที่ถูกจับได้ในครั้งที่แล้ว
ชางหนิงเว่ยไม่มีพื้นที่พอจะขังพวกโจรภูเขาดำที่ถูกจับได้ ดังนั้นท่านผู้เฒ่าและหลินไป๋หู่จึงตัดสินใจส่งพวกเขาทั้งหมดไปยังเขตก่อสร้าง
เฉินไห่จางเกลียดพวกโจรภูเขาดำมาก จึงทำให้ตระกูลเฉินใช้งานพวกเขาอย่างหนัก
ภายใต้การเคี่ยวเข็ญจากตระกูลเฉินทั้งวันทั้งคืน ซูเจ๋อที่ไปยังเมืองหลวง กลับพบว่าโครงการเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เจี้ยนซีเป็นเพียงแม่น้ำสาขาของแม่น้ำหมินเจียง และมีทางน้ำที่ค่อนข้างแคบจึงทำให้ปริมาณงานไม่ใหญ่มาก
อ่างเก็บน้ำได้ถูกกั้นไว้เพื่อเก็บน้ำในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา และลำธารที่อยู่ปลายน้ำเกือบจะแห้ง เพียงรอให้ซูเจ๋อกลับมาและเปิดประตูปล่อยน้ำชะล้างตะกอน
เช้าวันรุ่งขึ้น ซูเจ๋อและชางหนิงเว่ยไปยังอ่างเก็บน้ำพร้อมกัน ทุกคนมองไปที่ตะกอนในลำธาร แล้วสงสัยว่าสิ่งนี้จะถูกชะล้างออกไปได้ไหม?
ด้วยคำแนะนำวิธีการซ่อมแซมแม่น้ำของซูเจ๋อ ชางหนิงเว่ยและหมู่บ้านเป่ยซานจึงร่วมมือกันซ่อมแซมลำธาร และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะทดสอบผลลัพธ์แล้ว
หัวหน้าตระกูลเฉินแห่งหมู่บ้านเป่ยซานก็มาด้วย หลังจากหน่วยทหารปืนยาวของชางหนิงเว่ยแสดงพลัง หมู่บ้านเป่ยซานก็มีความเคารพนับถือมากขึ้น