เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113 ความอยุติธรรมอันดับหนึ่งและสอง
ในที่สุดเรื่องของฉางหนิงเว่ยก็ได้รับการจัดการ ซูเจ๋อสั่งให้เซียงอู่และเหยาชุนหล่อแบบตัวพิมพ์เคลื่อนที่ในชางหนิงเว่ย เฉินไห่จางก็ยังคงซ่อมแซมแม่น้ำเจี้ยนซีต่อไป ส่วนเรื่องการจัดการกับโจรภูเขาดำถูกมอบหมายให้หลินโม่จุน
ลั่วเอ่อร์หลางเป็นกบฏที่ถูกทางราชสำนักประกาศจับ มีรางวัลสำหรับหัวของเขา แต่ต้องส่งหัวไปที่เมืองฝูโจวเพื่อรับรางวัล
โจรภูเขาดำก็เป็นโจรชื่อดังในเขตนี้ เสวี่ยเกาเองก็เป็นคนร้ายที่ทางการมณฑลตามล่าอยู่เช่นกัน หลินโม่จุนตัดหัวเขาแล้วโรยปูนขาวลงบนหัวก่อนที่จะใส่ถุงปอกระเจา ส่วนโจรภูเขาดำอีกหลายคนที่มีคดีฆ่าคนในมือก็ถูกหลินโม่จุนมัดไว้ และให้ทหารประจำการสองกองคุ้มกันพวกเขาไปส่งที่เมืองเพื่อเก็บรางวัล
ซูเจ๋อเองก็ผูกม้าพ่วงกับรถม้าแล้วเดินทางไปยังเมืองพร้อมกับทหาร
ครั้งนี้พวกเขามีทหารประจำการคุ้มกันอยู่ ทำให้พ่อค้าและนักเดินทางที่อยู่ตามทางต่างหลีกเลี่ยงเมื่อเห็นพวกเขา ในสมัยนั้นชื่อเสียงของกองทัพหมิงแทบไม่ต่างจากโจร
นายกองมีชื่อว่าหลินเซี่ยนต้า เขาเป็นลุงของหลินเซี่ยนหยาง เขาเอาใจใส่ซูเจ๋อตลอดทาง
เมื่อใกล้ถึงประตูเมือง หลินเซี่ยนต้าพูดขึ้น “ท่านซู หลังจากที่เราเข้าเมืองแล้ว เราจะไปที่ว่าการเมือง”
ซูเจ๋อพยักหน้าและพูด “ทำงานเสร็จแล้วก็กลับไปได้เลยไม่ต้องรอข้า”