เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 สกิลอาชีพ
ในห้องโถงบรรพชน หลินเซียนหยางเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในตลาดผีให้ทุกคนฟัง
ท่านปู่ผู้เฒ่านั่งตรงที่ประธาน หลินโม่จุนนั่งข้างๆ โดยยังสวมผ้าคลุมหน้าและหมวกฟาง ป้าเก้านั่งอยู่ใกล้ประตู และคนในชางหนิงเว่ยที่มีสิทธิ์พูดนั่งอยู่ในห้องโถงบรรพชน
หลังจากหลินเซียนหยางเล่าถึงเหตุการในตลาดผีเสร็จแล้ว ซูเจ๋อจึงถามขึ้น
“เจ้ามอบเงินค่าน้ำตาลเจียวจื่อให้กับลิงทะเลแล้ว ตอนเจ้าพูดถึงการซื้อปืนไฟ เขาก็ตอบตกลงทันที?”
หลินเซียนหยางพยักหน้าและกล่าวว่า “ใช่ เมื่อไห่โหวเอ๋อร์ได้ยินว่าอยากซื้อปืนไฟ เขาก็เสนอราคาหนึ่งตำลึงเงินและสองเหรียญทันที และบอกว่ามันเป็นสินค้าชั้นยอดผลิดโดยช่างฝีมือฟอหลางจี”
“แม้ว่าราคานี้จะสูงกว่าราคาที่เซียงอู่บอกเล็กน้อย แต่ก็พอๆ กันเมื่อคำนึงถึงค่าขนส่งแล้ว ไห่โหวเอ๋อร์ไม่ได้ถามหรือว่าเจ้าซื้อปืนไฟไปทำไม?”
หลินเซียนหยางส่ายหัวและกล่าวว่า “เขาไม่ได้ถามมาก ถามแค่ว่าต้องการปืนไฟกี่กระบอก”
ซูเจ๋อก็รู้สึกโล่งใจในทันใด ปัจจุบันการลักลอบขนของเถื่อนกำลังระบาดในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ และปืนไฟก็ไม่ใช่ของหายาก สามารถซื้อขายได้อย่างเปิดเผยในท่าพระจันทร์ จางไห่หู่เป็นนักลักลอบขนของเถื่อนรายใหญ่ในละแวกนี้ จึงไม่น่าแปลกใจที่เขาจะขายปืนไฟ
หลังจากคำนวณเงินที่เขามีแล้ว ซูเจ๋อตั้งใจจะซื้อปืนไฟยี่สิบกระบอก เพื่อดูว่าเขาสามารถเลียนแบบได้หรือไม่ และในขณะเดียวกันก็ฝึกหน่วยย่อยที่ติดอาวุธปืน