กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 โรงเรียนทางการและโรงเรียนเอกชน
เมื่อเห็นสีหน้าของโจวซิ่วไฉ หลินเซียนหยางก็เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
“รังแกคนอื่นเช่นนี้ได้อย่างไร! เป็นบัณฑิตเหมือนกันไม่ใช่หรือ!”
หลินเซียนหยางสบถออกมา แต่โจวซิ่วไฉกลับพูดแทนว่า
“อาจารย์ไห่ต้องการแก้ไขบรรยากาศของโรงเรียน แต่สถานการณ์ของโรงเรียนมณฑลหนานผิงไม่อาจแก้ไขได้ด้วยการสอบเพียงอย่างเดียว”
ซู่เจ๋อถามด้วยความสงสัย “ขออภัยโจวซิ่วไฉ เหตุใดโรงเรียนหนานผิงถึงร้างผู้คนนัก?”
โจวซิ่วไฉถอนหายใจ “นักเรียนที่มีความสามารถในแดนใต้ต่างก็เรียนอยู่ที่โรงเรียนหยานผิง ส่วนคนที่มาโรงเรียนประจำมณฑลก็มีแต่นักเรียนยากไร้เช่นข้าที่โลภมากกับเงินเดือนสองตำลึงเงิน และไม่มีงานเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง”