เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 ตลาดผี
เท้าอรหันต์ทั้งหมดถูกจองจำอยู่ในห้องเก็บฟืนหลังห้องโถงบรรพบุรุษ คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนเกียจคร้านในมณฑล และล้วนเป็นคนนอกคอก เช่น โสดหรือหม้าย ไม่มีครอบครัวหรือญาติพี่น้อง
แม้ว่าคนเหล่านี้จะมีญาติ ญาติพี่น้องก็คงไม่อยากให้พวกเขากลับบ้าน และคงไม่มีใครสนใจแม้ว่าพวกเขาจะหายตัวไปสองสามวันก็ตาม
ราชสำนักสมัยราชวงศ์หมินยืนกรานเสมอว่าผู้คนไม่ควรฟ้องร้องและไม่ควรแจ้งความ และเมื่อไม่มีคนแจ้งความ แม้จะมีคนตายก็ไม่มีใครเข้ามาแทรกแซง
แน่นอนว่าซู่เจ๋อไม่ได้ประสบกับโรคใจอ่อน เหล่าเท้าอรหันต์เหล่านี้ทำร้ายชายหนุ่มหลายคนในชางหนิงเว่ย พวกเขาข่มเหงรังแกคนในมณฑลทุกวัน ดังนั้นพวกเขาจึงสมควรได้รับโทษประหารชีวิต
แต่ซู่เจ๋อมีความไอเดียทำเงินคราวๆ และจำเป็นต้องมีกำลังคนเพื่อทำให้ไอเดียเหล่านี้เป็นจริง