เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 วัดประจำตระกูล
เมื่อซู่เจ๋อลืมตา พระอาทิตย์ก็แขวนอยู่บนฟ้าและกำลังจะจมลงทะเล
ซู่เจ๋อดิ้นรนลุกขึ้นและกอดกระเป๋าเอกสารไว้ในอ้อมแขน
โชคดีที่กระเป๋าเอกสารที่ใช้เก็บลมในแผนกทำด้วยกระดาษคราฟท์ ซึ่งแข็งแรงและกันน้ำ และไม่เสียหายจากการตกหน้าผา
ซู่เจ๋อตรวจสอบตัวเองอีกครั้ง แม้ว่าจะมีรอยขีดข่วนตามร่างกายบ้าง แต่แขนและขาของเขายังสามารถขยับได้ และไม่มีบาดแผลเลือดไหล
ปาฏิหาริย์อะไรเช่นนี้!
ซู่เจ๋อเงยหน้าขึ้นมองหน้าผาที่เขาสะดุดและล้ม แต่ก็ต้องตะลึง
เขาจำได้ชัดเจนว่าหอสัญญาณบนยอดเขาได้กลายเป็นซากปรักหักพัง ไม่งั้นเขาคงไม่ตกจากกำแพง
แต่ในเวลานี้ หอสัญญาณบนหน้าผามีสภาพสมบูรณ์มาก และซู่เจ๋อก็มองเห็นแสงคบเพลิงที่ส่องผ่านช่องเขาด้วย
ซู่เจ๋อขยี้ตาแรงๆ ภายใต้แสงอาทิตย์ตกดิน อิฐสีน้ำเงินที่เย็บติดแน่นของหอประภาคารไม่ได้ดูเหมือนถูกกัดกร่อนมานานถึงหกร้อยปี