บทที่ 300 ลิ้มรสเพรียงหิน

บทที่ 300 ลิ้มรสเพรียงหิน

“เร็วเข้า ดึงขึ้นมา ระวังอย่าให้ถุงอวนครูดกับข้างเรือ!”

หลินอี้สั่งงาน

ถุงอวนถูกยกขึ้นอย่างมั่นคงจนลอยอยู่เหนือดาดฟ้า จากนั้นจึงค่อยๆ หย่อนลงมา

หลินเจี้ยนกั๋วควบคุมเครื่องยกอวน เล็งก้นถุงอวนไปยังพื้นที่ตรงกลางดาดฟ้าที่เคลียร์ไว้แล้ว

“เปิดอวน!” หลินอี้ตะโกน

หลินหมิงก้าวเข้าไปแก้เชือกรัดปากถุงอวนอย่างคล่องแคล่ว

“ซ่า!”

ปลานับหมื่นตัวทะลักออกมา กองพะเนินกลางดาดฟ้าเป็น “ภูเขาปลา” ที่ยังดิ้นกระดุกกระดิก!

เกล็ดสีเงินสะท้อนแสงแดดจนแสบตา