บทที่ 289 ขายปลาแล้วกลับเกาะ

บทที่ 289 ขายปลาแล้วกลับเกาะ

ตอนดึงสายย่อยขึ้นมา สิ่งที่ห้อยอยู่ตรงปลายสายไม่ใช่ปลา แต่เป็นของชิ้นหนึ่งที่เปลือกขรุขระ รูปร่างไม่สม่ำเสมอ ขนาดประมาณลูกฟุตบอล บนเปลือกยังมีสาหร่ายทะเลและเพรียงหินเกาะอยู่ด้วย

“นี่อะไรน่ะ?” หวังเผิงถามอย่างสงสัย

หลินอี้ดึงมันขึ้นมาแล้วก้มดูเปลือกอย่างละเอียด “หอยสังข์มะพร้าว เรียกอีกชื่อว่าหอยมะละกอ ตัวใหญ่ขนาดนี้หายากนะ”

หอยสังข์มะพร้าวเป็นหอยสังข์ขนาดใหญ่ เปลือกหนาและหนัก สีเหลืองปนน้ำตาล หลินอี้ใช้มีดเคาะเปลือก เสียงที่ดังออกมาทุ้มอับ

“ข้างในน่าจะมีเนื้อใช่ไหม?” หวังเผิงถาม