กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 252 ตกใจไปเอง
เสียงนั้นเบามาก ดังขาดๆ หายๆ คล้ายมาจากทางดาดฟ้าท้ายเรือ
เหมือนมีของแข็งบางอย่างเคาะแผ่นเรือเบาๆ หรือไม่ก็เป็นอะไรสักอย่างที่เปียกชื้นกำลังเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า
หลินอี้สะดุ้งตื่นในทันที ความง่วงหายไปเป็นปลิดทิ้ง เขากลั้นหายใจแล้วตั้งใจฟัง
เสียงเงียบไปอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงคลื่นทะเลเช่นเดิม
“หูฝาดไปหรือเปล่า?”
เขาขมวดคิ้ว พึมพำในใจว่า “อาจเป็นลมพัดอะไรสักอย่างขยับก็ได้ หรือไม่ก็เสียงเชือกเสียดสีกัน?”
เขาพยายามโน้มน้าวตัวเอง แต่จิตใจก็อดตึงเครียดขึ้นมาไม่ได้