บทที่ 238 วงน้ำชา

บทที่ 238 วงน้ำชา

“ดี! สะใจจริง!”

จ้าวหย่งเหนียนเห็นหลินอี้ตอบตกลงก็หัวเราะลั่นอย่างเบิกบาน ก่อนจะตบไหล่เขาแรงๆ อีกสองที

ช่วงเวลาที่เหลือของงานเลี้ยง บรรยากาศกลับกลายเป็นชวนกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

ที่โต๊ะเพื่อนร่วมชั้นของหลินอี้ ไม่มีใครพูดถึงเรื่องงานกับรายได้ก่อนหน้านี้อีก บรรยากาศถึงกับอึมครึมและอึดอัดเล็กน้อย

มีสายตาใคร่รู้และอยากรู้อยากเห็นจากโต๊ะอื่นๆ มองมาหาหลินอี้เป็นระยะ บางสายตายังแฝงความประจบอยู่หลายส่วน ขณะที่เขายังคงสงบนิ่งไม่หวั่นไหว

หวังเผิงได้เชิดหน้าชูตาอย่างเต็มที่ หลังตรงแน่ว ใบหน้าเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นที่แทบเก็บไม่มิด เขาขยับเข้าไปกระซิบกับหลินอี้เป็นพักๆ “หลินจื่อ เห็นสีหน้าซุนฮ่าวเมื่อกี้ไหม? อย่างกับกลืนแมลงวันเข้าไปเลย สะใจชะมัด!”