บทที่ 220 ขายปลา

บทที่ 220 ขายปลา

ตอนหลินอี้กับอู๋เสี่ยนหลงไปถึงท่าเรือ เรืออี้หู่ก็เทียบท่าเรียบร้อยแล้ว

หลินเสี่ยวหู่ หลินเจี้ยนกั๋ว และหลินหมิงยืนอยู่บนดาดฟ้า แม้ใบหน้าจะปิดบังความเหนื่อยล้าไว้ไม่มิด แต่ดวงตาของทั้ง 3 คนกลับเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นอย่างสุดขีด

ยังไม่ทันที่สะพานขึ้นเรือจะวางแน่นดี อู๋เสี่ยนหลงก็พุ่งขึ้นไปทันที

พอเห็นภาพสีทองอร่ามเต็มห้องแช่แข็ง เขาก็ชะงักค้างราวกับโดนสะกดให้หยุดนิ่ง อ้าปากกว้างอยู่นานจนเปล่งเสียงไม่ออกสักคำ