บทที่ 213 มื้อค่ำ

บทที่ 213 มื้อค่ำ

ม่านราตรีปกคลุมผืนทะเล กลิ่นอาหารหอมหวนชวนให้น้ำลายสอ ลอยมาจากดาดฟ้าเรืออี้หู่

ฝีมือของหลินเจี้ยนกั๋วยอดเยี่ยมจริงๆ เขาดึงความสดหวานของปลากะรังเหลืองออกมาได้อย่างเต็มที่ น้ำซอสเข้มข้น ส่วนเนื้อปลาก็นุ่มจนแทบละลายในปาก

กุ้งกุลาดำลายเสือที่ลวกมาก็ไม่ต้องปรุงอะไรให้ยุ่งยาก แค่จิ้มซีอิ๊วเล็กน้อย ก็ได้ลิ้มรสความหวานสดชื่นและเนื้อเด้งหนึบอย่างเต็มที่

ทั้ง 3 คนนั่งล้อมโต๊ะพับตัวเล็กที่กางไว้กลางดาดฟ้า รับลมทะเลเย็นสบาย พลางกินเนื้อปลาและเนื้อกุ้งสดหวานอวบแน่นกันอย่างเอร็ดอร่อย

พอตักข้าวสวยร้อนๆ เข้าปากอีกสักสองสามคำ อาหารเรียบง่ายในตอนนี้กลับอร่อยและทำให้พวกเขาอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก