บทที่ 199 เศษเครื่องลายคราม

บทที่ 199 เศษเครื่องลายคราม

ครั้งนี้หลินอี้เปิดหีบอย่างระมัดระวังขึ้นมาก

เขาไม่ได้ใช้ขวานทุบเปิดเหมือนครั้งก่อน

เพราะเขาสังเกตว่าหีบไม้ที่กู้ขึ้นมาครั้งนี้แข็งแรงกว่าหีบที่กู้ขึ้นมาครั้งก่อนมาก

แม้ผิวด้านนอกจะมีร่องรอยการกัดกร่อน แต่ก็มีเพียงตื้นๆ อยู่แค่ชั้นผิว ไม่ได้ลึกเข้าไปถึงเนื้อไม้ด้านใน

ทำให้หลินอี้นึกถึงไม้บางชนิดที่ทนต่อการกัดกร่อนของน้ำทะเลได้

ไม้ประเภทนี้โดยทั่วไปมีเนื้อแน่น ไม่แน่ว่าอาจเป็นไม้หายากราคาแพงก็ได้

เดี๋ยวนี้ไม้บางชนิดมีราคายิ่งกว่าทองคำเสียอีก!

ถ้าหีบที่กู้ขึ้นมาครั้งนี้ทำจากไม้ราคาแพงจริงๆ แล้วใช้ขวานผ่ามัน คงได้เสียใจจนแทบตาย