บทที่ 192 ร้านโบราณวัตถุป๋อกู่ไจ

บทที่ 192 ร้านโบราณวัตถุป๋อกู่ไจ

หลังดูแบบแปลนเสร็จ หลินอี้ก็หันกลับมาสนใจทองคำอีกครั้ง

เขาส่งพ่อกับแม่ออกจากห้อง ปิดประตูให้เรียบร้อย แล้วหยิบห่อที่ซ่อนเอาไว้ซึ่งบรรจุทองคำกับเหรียญเงินโบราณออกมา

พอเปิดห่อออก ทองคำแท่ง 8 แท่งกับเหรียญเงินโบราณก็เปล่งประกายหนักแน่นอยู่ใต้แสงไฟ

เก็บทรัพย์สินพวกนี้ไว้กับตัวตลอดก็ไม่ใช่วิธีที่ดี ต้องรีบเปลี่ยนเป็นเงินสดแล้วแบ่งเงินกัน จะได้ให้หลินเจี้ยนกั๋วกับหลินเสี่ยวหู่สบายใจ

ไม่อย่างนั้นถ้าปล่อยไว้นาน พวกเขาอาจคิดว่าเขาตั้งใจจะฮุบไว้คนเดียว

เขาครุ่นคิดอย่างละเอียดว่าจะนำของไปขายที่ไหน ทองคำพวกนี้ได้มาจากซากเรืออับปาง พูดกันตามตรงก็ถือเป็นทรัพย์สินที่ไม่อาจระบุแหล่งที่มาได้