บทที่ 187 เรื่องน่ายินดีกลางดึก

บทที่ 187 เรื่องน่ายินดีกลางดึก

พอกินอิ่มดื่มเต็มที่ ความง่วงก็เริ่มถาโถมใส่ทุกคน

เวลานี้ดึกมากแล้ว ท้องทะเลมืดสนิท มีเพียงแสงไฟบนเรือที่ส่องสว่างรอบตัวได้แค่ผืนน้ำบริเวณหนึ่ง

“คืนนี้ดูท่าฝูงปลาคงรวมตัวกันไม่ได้แล้ว พวกเราผลัดกันเฝ้ายามกับพักผ่อนเถอะ จะได้เก็บแรงไว้ พรุ่งนี้ค่อยดูสถานการณ์อีกที”

หลินอี้จัดการแบ่งหน้าที่

ทุกคนไม่มีใครคัดค้าน

หลินเจี้ยนเซิงเฝ้าช่วงครึ่งแรกของคืน ส่วนหลินเสี่ยวหู่เฝ้าช่วงครึ่งหลัง

หลังจัดการเรียบร้อย หลินอี้ หลินเสี่ยวหู่ และหลินเจี้ยนกั๋วก็กลับเข้าไปในห้องโดยสารบนเรืออันคับแคบ แล้วนอนทั้งชุดที่ใส่อยู่