บทที่ 185 ปลาหมึก

บทที่ 185 ปลาหมึก

เรือแล่นต่อไป ทิ้งเกาะร้างที่นำโชคลาภมาให้ไว้ไกลลิบเบื้องหลัง

ช่วงบ่ายการเดินเรือดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและตั้งใจ ทั้ง 4 คนผลัดกันถือหางเสือ พักผ่อน และตรวจสอบเครื่องมือประมง

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไป ท่ามกลางเสียงเครื่องยนต์คำรามและเสียงคลื่นที่ขับกล่อม

พระอาทิตย์คล้อยต่ำ ย้อมท้องฟ้าและผืนทะเลให้กลายเป็นสีทองปนแดงอันเจิดจ้า

จากนั้นแสงยามโพล้เพล้ก็ค่อยๆ มืดลง แสงสุดท้ายลับหายไปใต้เส้นขอบฟ้า ความมืดมิดไร้ขอบเขตปกคลุมทุกด้าน มีเพียงแสงไฟบนเรือที่ส่องให้เห็นคลื่นซัดสาดอยู่เพียงบริเวณเล็กๆ