บทที่ 167 กลับบ้าน

บทที่ 167 กลับบ้าน

“แบ่งเงินของเสี่ยวหู่เสร็จแล้ว ลุงเจี้ยนกั๋ว ถึงตาลุงแล้ว”

หลินอี้ยิ้มพลางมองหลินเจี้ยนกั๋วที่กำลังสูบบุหรี่อยู่

พอได้ยิน หลินเจี้ยนกั๋วก็รีบดับบุหรี่ ลุกขึ้นยืน แล้วถูมืออย่างเก้อเขินเล็กน้อย “เอ้อ ได้”

หลินอี้พูดตรงๆ “ลุงเจี้ยนกั๋ว คราวนี้เหนื่อยหน่อยนะ ตามที่เราตกลงกันไว้ ค่าแรงพื้นฐานวันละ 300 ออกทะเลคราวนี้นับเป็น 3 วัน ก็ 900”

“ส่วนค่าคอมมิชชันคราวนี้ ให้ 1,100 รวมทั้งหมดเป็น 2,000 หยวน”

พูดจบ เขาก็เริ่มกดโทรศัพท์ เตรียมโอนเงิน

“2,000 เหรอ?!”