กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 162 ปลาโอ
“ให้ตายสิ! นกเยอะขนาดนี้เลย!”
ความง่วงของหลินเสี่ยวหู่หายเป็นปลิดทิ้ง เขาตะโกนอย่างตื่นเต้นว่า “พี่อี้ มีฝูงปลาอีกแล้วใช่ไหม?!”
หลินอี้พยักหน้าอย่างมั่นใจ ใบหน้าเผยรอยยิ้ม “ใช่ แถมดูแล้วคงเป็นฝูงใหญ่ แม้มูลค่าอาจไม่สูงเท่าปลาจะละเม็ดดำเมื่อวาน แต่เป็นฝูงปลาใหญ่ที่คุ้มจะลงอวนแน่นอน!”
“งั้นจะรออะไรอีก! ถอนสมอ ออกเรือเลย!”
หลินเสี่ยวหู่ถูมือไปมา แทบอยากบินไปถึงที่นั่นเดี๋ยวนี้
หลินเจี้ยนเซิงกับหลินเจี้ยนกั๋วสบตากันแล้วยิ้ม ความเหนื่อยล้าราวกับถูกความหวังครั้งใหม่ปัดเป่าไปจนหมด