บทที่ 103 ถ้ำสีน้ำเงิน

บทที่ 103 ถ้ำสีน้ำเงิน

เมื่อเห็นปลาทูน่าครีบเหลืองหนักกว่า 150 จินของเติ้งเทียนถูกเครนค่อยๆ หย่อนลงห้องแช่แข็ง เสียงอุทานและเสียงพูดคุยก็ยังคงดังก้องอยู่บนดาดฟ้าไม่หยุด

หลินอี้สูดลมหายใจเอากลิ่นเค็มคาวของทะเลเข้าเต็มปอด ในใจเกิดคลื่นความรู้สึกขึ้นมาจริงๆ

เดิมทีเขาคิดว่า ด้วยน้ำวิเศษสารพัดประโยชน์และคันเบ็ดนำโชค แชมป์การแข่งขันครั้งนี้คงอยู่ในกำมือแล้ว

ปลาเก๋ามังกรหนัก 90 จินก็มากพอจะบดขยี้คู่แข่งส่วนใหญ่ได้

แต่ปลาทูน่าครีบเหลืองของเติ้งเทียนกลับเหมือนค้อนหนักที่ทุบปลุกความมั่นใจของเขาให้ตื่นขึ้น

“ทะเลนี่…สมคำร่ำลือ ลึกล้ำยากหยั่งถึงจริงๆ”

หลินอี้พึมพำเสียงเบา สายตามองออกไปยังผืนน้ำสีครามอันกว้างไกลสุดสายตา