บทที่ 92 มื้อค่ำแสนอบอุ่น

บทที่ 92 มื้อค่ำแสนอบอุ่น

หลินเสี่ยวหู่กำแฮนด์รถสามล้อแน่น ขับอย่างระมัดระวังบนถนนในหมู่บ้านที่กลายเป็นโคลนเลน

ถนนลื่นจนล้อรถไถลเป็นระยะ ทิ้งรอยล้อเป็นทางลึก

ในกระบะรถ ตะกร้ามะม่วงดิบสีเขียวหลายใบที่เพิ่งเก็บมาอย่างเร่งรีบสั่นไหวเบาๆ ตามแรงกระเทือน ส่งกลิ่นหอมสดชื่นของผลไม้

หลินอี้กับหลินเจี้ยนเซิงและคนอื่นๆ นั่งอยู่ด้านหลังเช่นกัน พอมองมะม่วงที่ช่วยกันเก็บกลับมาได้ ต่างก็ยิ้มให้กันเล็กน้อยอย่างเข้าใจ

ในที่สุดก็ถึงบ้าน รถสามล้อหยุดกึกตรงหน้าประตูรั้ว

ทุกคนรีบกระโดดลงจากรถ แล้วช่วยกันยกตะกร้ามะม่วงเข้าไปหลบฝนในบ้านอย่างเร่งรีบ

ทันทีที่วางตะกร้าใบสุดท้ายลง ฝนด้านนอกก็เทกระหน่ำหนักขึ้นฉับพลัน เสียงซ่าซ่าดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน