บทที่ 89 กลับไปอู่ต่อเรืออีกครั้ง

บทที่ 89 กลับไปอู่ต่อเรืออีกครั้ง

“เป็นไงล่ะ เอ้อร์หมาจื่อ ยังจะให้ชดใช้อีกไหม?”

เอ้อร์หมาจื่อถูกกดไว้จนขยับไม่ได้ ส่วนลูกมือทั้ง 2 คนก็ถูกจัดการล้มลงในพริบตา ความกร่างเมื่อครู่หายวับไปไม่เหลือ เหลือเพียงสีหน้าเจ็บปวดและหวาดกลัว

เขาร้องขอชีวิตไม่หยุด “มะ...ไม่เอาแล้ว! หลินอี้ ไม่สิ พี่อี้ ผมผิดไปแล้ว! ขอร้องล่ะ ปล่อยผมไปเถอะ ต่อไปผมไม่กล้ามาหาเรื่องพวกพี่อีกแล้ว!”

“อ้อเหรอ?” หลินอี้ตอบเสียงเย็นชา แววตาคมกริบราวคมมีด จ้องเอ้อร์หมาจื่อเขม็ง

“หวังว่าคำพูดของแกจะเชื่อถือได้นะ ถ้ายังกล้ามาก่อเรื่องอีก ฉันเจอแกครั้งไหน จะอัดแกครั้งนั้น!”