บทที่ 87 ปลากะพงตาโตแสนอร่อย

บทที่ 87 ปลากะพงตาโตแสนอร่อย

ซื้อคันเบ็ดเสร็จแล้ว อู๋เสี่ยนหลงก็ขับรถไปส่งหลินอี้กับหลินเสี่ยวหู่กลับสถานีรับซื้ออาหารทะเลอย่างกระตือรือร้น

รถกระบะจอดสนิทหน้าร้าน ทั้ง 3 คนทยอยลงจากรถ

“เถ้าแก่อู๋ วันนี้รบกวนแล้วจริงๆ ยังอุตส่าห์พาพวกเราไปซื้อคันเบ็ดอีก” หลินอี้ยิ้มเอ่ย

“นั่นสิ ขอบคุณมากนะ!” หลินเสี่ยวหู่รีบพูดเสริม มือกอดชุดรอกตกปลาแบบกลองที่เพิ่งซื้อมาแน่น ชอบจนแทบไม่อยากวาง

“โธ่ จะเกรงใจฉันไปทำไม!”