บทที่ 67 เบี่ยงเคราะห์ไปให้คนอื่น?

บทที่ 67 เบี่ยงเคราะห์ไปให้คนอื่น?

เรือของหลินอี้กับหลินเสี่ยวหู่ค่อยๆ แล่นห่างออกไป ส่วนเอ้อร์หมาจื่อยังคงระบายอารมณ์อยู่บนเรือลำเล็กของตัวเอง

เขาเหวี่ยงคันเบ็ดฟาดผิวน้ำไม่หยุด ปากก็ด่าทอพึมพำไม่เลิก ราวกับว่าทำแบบนี้แล้วจะสามารถฟาดฉลามที่คาบปลาอินทรีของเขาไปครึ่งตัวขึ้นมาได้อย่างนั้นแหละ

แต่ผ่านไปได้ราว 1 นาที เอ้อร์หมาจื่อก็เริ่มหอบหายใจอีกครั้ง ลมหายใจถี่กระชั้น เหงื่อบนศีรษะไหลอาบแก้มลงมาราวกับฝนตก