บทที่ 49 โทรศัพท์ยามเช้า

บทที่ 49 โทรศัพท์ยามเช้า

“ท่าเรือเล็กบรรยากาศแปลกๆ เหรอ แปลกยังไงล่ะ?”

หลินอี้งุนงงไปชั่วขณะ ไม่เข้าใจว่าทำไมหลินเสี่ยวหู่ถึงจู่ๆ ก็บอกว่าบรรยากาศที่ท่าเรือเล็กดูไม่ค่อยปกติ

ท่าเรือเล็กก็เป็นแค่สถานที่ธรรมดาไม่ใช่เหรอ ทุกวันก็มีชาวบ้านเอาอาหารทะเลตัวเล็กๆ ไปขายกันอยู่ที่นั่น แล้วทำไมถึงบอกว่าบรรยากาศไม่ปกติล่ะ?

“จะว่าแปลกยังไง ฉันก็อธิบายไม่ถูกหรอก แต่รู้สึกว่ามันดูแปลกๆ ไม่เหมือนทุกวัน เดี๋ยวนายมาถึงก็รู้เอง”

หลินเสี่ยวหู่พูดต่อทางโทรศัพท์

“ได้ งั้นรอฉันแป๊บหนึ่ง ล้างหน้าแล้วกินมื้อเช้าเสร็จจะรีบไปทันที”