บทที่ 33 ปลาเหลืองใหญ่

บทที่ 33 ปลาเหลืองใหญ่

พอถึงเที่ยง อากาศก็เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะเผาผิวน้ำทะเลให้เกรียม!

หลินอี้วางคันเบ็ดในมือลง เดินไปกลางเรือลำเล็ก หยิบน้ำแร่ 1 ขวดกับขนมปัง 1 ชิ้นขึ้นมากินคำโตๆ

ตั้งแต่ออกทะเลมาตกปลา ทุกครั้งที่ขึ้นเรือเขาจะซื้อของกินติดมาด้วย เผื่อมีเหตุจำเป็น

“เสี่ยวหู่ ตกอีกสักพักแล้วค่อยกลับเถอะ อากาศร้อนขึ้นเรื่อยๆ อย่างกับอยู่ในลังนึ่งใบใหญ่”

หลินอี้จิบน้ำ เคี้ยวขนมปังในปากไปพลางพูดกับหลินเสี่ยวหู่ไปพลาง

ถึงตอนนี้จะยังมีปลากินเบ็ดอยู่เรื่อยๆ แต่ก็เป็นปลาเล็กน้ำหนักแค่ 2-3 เหลี่ยง หลินอี้รู้สึกว่าตกต่อไปก็คงไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว