บทที่ 4 ขายปลา

บทที่ 4 ขายปลา

หลังจากนั้น หลินอี้กับหลินเสี่ยวหู่ก็ตกปลาต่ออีกกว่าครึ่งชั่วโมง แต่ก็ไม่มีปลาตัวใหญ่มาติดเบ็ดอีกเลย

ปลาตัวเล็กตกขึ้นมาได้หลายตัว ล้วนเป็นปลาหินจิ่วกงหนักตัวละ 1-2 เหลี่ยง แทบไม่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ ทำได้แค่คิดว่าเดี๋ยวจะเอากลับไปต้มซุปกิน ปลาชนิดนี้เอาไปต้มซุปก็อร่อยสดดีเหมือนกัน

หลินอี้อดถอนหายใจไม่ได้ สมคำร่ำลือ พอไม่มีระบบ ใครๆ ก็เป็นแค่คนธรรมดา พอไร้ตัวช่วยจากระบบ ปลาที่ตกขึ้นมาก็มีแต่ปลาทั่วๆ ไป

หลินเสี่ยวหู่เองก็มีสีหน้าหม่นหมอง เดิมทีเขาคิดว่าจะตกปลาดีๆ ขึ้นมาได้เหมือนหลินอี้สักตัว อย่างน้อยจะเป็นปลาเก๋าก็ยังดี หรือปลากะพงก็ได้ น่าเสียดายที่ท้ายที่สุดตกได้แค่ปลาหินจิ่วกงตัวเล็กๆ 2 ตัว