กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 ทิ้งทัพหนีตาย
เปาจิดถูกถ้อยคำดุเดือดของอ้วนซงข่มจนตะลึงไปชั่วขณะ
อ้วนซงเองก็รู้ตัวว่าพูดเกินไป จึงว่า “ท่านอาจารย์ยกโทษให้ข้าด้วย ข้าแค่ร้อนใจไปหน่อย ไม่ได้ตั้งใจ... ท่านอาจารย์เหนื่อยแล้ว รอให้ตีแฮเค้าได้ก่อน ข้าจะมาขอขมาท่านอีกที คนไหนก็ได้ พาท่านอาจารย์ไปพักผ่อนก่อน”
ตอนนี้เปาจิดก็ตั้งสติได้ ตั้งใจจะเตือนอีกครั้ง แต่เห็นท่าทีของอ้วนซงตอนนี้ก็รู้ว่าพูดไปก็เปล่าประโยชน์ มีหวังกลับทำให้อ้วนซงไม่พอใจเสียเปล่า ๆ
มันเป็นไปได้ยังไง?
กำเหลงติดตามนายท่านมานานขนาดนั้น เหตุใดจู่ ๆ ก็ทรยศ?