กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 ตระกูลอ้วนข่มเหงราษฎร
เตียวสิ้วกำลังจะจากไป ก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างหลัง
“ขอบคุณท่านแม่ทัพที่ช่วยชีวิตข้าไว้”
เตียวสิ้วสะดุ้ง หันกลับไปมอง เห็นเงาคนหนึ่งอยู่บนเตียง ตอนนี้ลุกขึ้นนั่งแล้ว ถึงในเต็นท์จะมืดสลัว แต่เตียวสิ้วก็รู้ดี คนผู้นี้ต้องเป็นกุยแกแน่นอน
กุยแกลุกขึ้นช้า ๆ คลำทางไปจนถึงโต๊ะ จุดเทียนขึ้น ทันใดนั้นในเต็นท์ก็สว่างไปทั้งห้อง
ตอนนี้เองกุยแกถึงได้เห็นศพหลายศพนอนระเกะระกะอยู่บนพื้น
กุยแกเหลือบมองแวบหนึ่ง แต่ไม่มีทีท่าว่าจะกลัว แล้วหันไปคำนับเตียวสิ้วอย่างนอบน้อม พลางพูดว่า “ที่แท้คนที่ช่วยข้าไว้ก็คือท่านแม่ทัพเตียวสิ้ว ขอให้ข้าได้คารวะท่านสักครั้ง”