กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 ยกจอกร้องกลอน
พอเตียวเหยียงเห็นก็รีบเข้าไปตักจอกขนนกออกจากน้ำ แล้วรายงานหลิวเสียว่า “ฝ่าบาท จอกขนนกติดขั้นหินหยุดอยู่ใต้แท่น ขอให้บ่าวลองปล่อยใหม่อีกที”
แต่หลิวเสียโบกมือ “เดี๋ยวก่อน”
“ในเมื่อจอกนี้มาหยุดอยู่ใต้ขั้นหิน ดูท่าจะเป็นน้ำพระทัยสวรรค์” หลิวเสียลุกขึ้นยืน “วันนี้ทุกท่านมาพร้อมหน้ากัน จอกยังมาหยุดอยู่ใต้แท่นของเรา ก็เท่ากับฟ้าให้เรานำของออกมาแสดงฝีมือต่อหน้าทุกคน”
“ฝ่าบาท ท่านจะแต่งบทกวีด้วยพระองค์เองหรือ”
ด้านข้าง องค์หญิงใหญ่หว่านเหนียนอดแปลกใจไม่ได้
“ใช่แล้ว ก็ควรอย่างนั้น” หลิวเสียว่า “วันนี้มีบทดี ๆ ของทุกท่านนำหน้าอยู่แล้ว เราจะตกขบวนได้ยังไง”
หลิวเสียคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มออกมา รับจอกขนนกจากมือเตียวเหยียง ก้าวลงบันไดไปอย่างสบาย ๆ