กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 263 คลื่นลมสงบ
“พี่ใหญ่ เราจะทำยังไงดี? หรือว่า... เราหนีกันเถอะ? ออกเมืองคืนนี้เลย กลับไปซีงูกันเถอะ?”
ชวีเปยตอนนี้รู้สึกได้ถึงความร้ายแรงของปัญหาแล้ว ถ้าฮ่องเต้ฮั่นเกิดระแวงขึ้นมา พวกเขาที่อยู่ในลกเอี๋ยงก็เป็นได้แค่ปลาบนเขียง ให้คนเขาหั่นเฉือนยังไงก็ได้
ถ้ารู้อย่างนี้แต่แรก ก็ไม่น่าพาคุณหนูซัวคนนั้นกลับมาเลย
ไม่สิ ถ้าไม่พานางกลับมา ปล่อยให้นางอยู่คนเดียวกลางป่าทึบแบบนั้นมันอันตรายไม่ใช่หรือ? ที่ว่าช่วยคนต้องช่วยให้ถึงที่สุด ลูกผู้ชายแท้จะทำอย่างนั้นได้ยังไง เรื่องนี้ทำไม่ผิด
ชวีเปยคิดในใจเงียบ ๆ
ถ้ารู้อย่างนี้ วันนั้นก็ไม่น่าเข้าไปล่าสัตว์ในป่าทึบนั้นเลย ไม่งั้นก็คงไม่ต้องมาเจอเรื่องวุ่นวายมากมายขนาดนี้