กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 255 เจอซุ่มดักสังหาร
“พี่ใหญ่ คำพูดนี้ของท่าน...หมายความว่าอะไร?”
ชวี่เปยทำหน้างง มองหลิวเป้า
หลิวเป้าขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเศร้าหมอง เงียบนานกว่าจะพูดออกมา “ไม่มีอะไร รีบเดินทางเถอะ”
หลิวเป้าว่าพลางตีม้าไปข้างหน้า
ชวี่เปยเห็นหลิวเป้าจิตใจไม่สงบ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเรื่องอะไร ก็ยิ่งงุนงง พี่ใหญ่ปกติไม่ตื่นตระหนกกับเรื่องใด ไม่เคยมีความกังวลแบบนี้เลย
เดินไปได้ครึ่งวัน ตรงหน้าก็ปรากฏป่าทึบผืนหนึ่ง หลิวเป้าสั่งให้ทหารหยุดพักชั่วคราว พักสักครู่แล้วค่อยเดินทางต่อ
“พี่ใหญ่ ที่นี่ป่าลึกต้นไม้หนาแน่น อาจมีสัตว์ป่าออกมา ข้าไปล่าสักสองสามตัวกลับมาให้พี่ใหญ่กินกับเหล้าดีกว่า”