กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 ตีพ่ายทัพโจรอีกครั้ง
ไม่นานนัก ประตูเมืองก็ค่อย ๆ เปิดออก
เสียนเว่ยพาทหารเมืองหลายสิบคน คุมรถขนเสบียงคันแล้วคันเล่า เดินออกจากเมืองไป
“ท่านทหารทั้งหลาย ข้าวสารมาถึงแล้วขอรับ”
เสียนเว่ยยิ้มประจบพลางต้อนม้า ลากเกวียนที่บรรทุกเสบียงเต็มคัน ค่อย ๆ เดินเข้าไปหาโฮจ๋ายทีละก้าว
โฮจ๋ายไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ คิดแค่ว่าคนพวกนี้ยังรู้จักกาลเทศะอยู่บ้าง ดูท่าวันนี้ไม่ต้องลงมือลงไม้ ก็ได้ของกลับไปเต็มมือ
โฮจ๋ายอดยิ้มในใจไม่ได้ ลูบหนวดเบา ๆ คิดอยู่ในใจว่า ลิงักไอ้โง่คนนั้น เอาแต่รบ ๆ ฆ่า ๆ จะมาเทียบกับตัวเองได้ยังไง
ทุกอย่างมันต้องใช้สมอง!