เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 โอกาสรอดชีวิต
ผ่านไปสักพัก หลิวเสียค่อย ๆ วางม้วนหนังสือในมือลง สายตามองไปที่เตียวเหยียง
“ได้ยินต่งจี๋บอกว่า ท่านอยากพบเรา?” หลิวเสียพูดเรียบ ๆ “มีเรื่องอะไรหรือ?”
เตียวเหยียงก้มตัวคำนับ “ท่านอ๋อง ตอนที่พระเจ้าองค์ก่อนยังอยู่ พระองค์มักชมว่าท่านเฉลียวฉลาด อันที่จริงในใจของพระเจ้าองค์ก่อน ท่านหมายจะให้ท่านสืบ...”
พูดพลาง เตียวเหยียงก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ชำเลืองมองหลิวเสียแวบหนึ่ง
เห็นเพียงสีหน้าหลิวเสียเรียบนิ่ง ไม่มีวี่แววดีใจหรือโกรธแม้แต่น้อย
“ท่านขันทีเตียวอุตส่าห์มาพบเรา ก็เพื่อพูดเรื่องพวกนี้หรือ?” หลิวเสียพูด “คำพวกนี้ถ้าคนที่มีเจตนาแอบได้ยินเข้า เกรงว่าท่านจะต้องเจอเรื่องใหญ่ เราเห็นแก่ที่ท่านรับใช้พระเจ้าองค์ก่อนมาหลายปี ก็ถือเสียว่าไม่ได้ยิน อย่าพูดอีก”