เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 300 เจ้าดูว่าข้าเหมือนโจรป่าหรือ?
“เหยาเอ๋อร์ ท่านย่าตามหาเจ้าด้วยความยากลำบากเหลือเกิน เด็กเอ๋ย หลายปีมานี้เจ้าต้องลำบากอยู่ข้างนอกมากเพียงใดกัน เป็นท่านย่าที่ผิดต่อเจ้า.....”
เมื่อมู่อวี้จูกลับถึงบ้าน นางก็ชะงักงันกับภาพเบื้องหน้าในโถงชั่วพริบตา
นางเห็นเหลียนเหนียงคุกเข่านั่งอยู่บนพื้น กอดหญิงชราวัยราวเจ็ดสิบปีผู้หนึ่งพลางร่ำไห้โฮ ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา
ด้านหลังนางคือซ่งอี้ที่ยกมือเช็ดน้ำตาแห่งความยินดีจนหลั่งออกมาที่หางตา
ส่วนมู่อี้ไป๋กับพี่น้องอีกสองคนยืนล้อมอยู่ด้านข้าง สีหน้าซับซ้อน
ทุกคนมีทั้งความยินดี ความสงสาร และความกระจ่างใจอยู่หลายส่วน
“น้องหญิง ในที่สุดเจ้าก็กลับมา” มู่อี้ไป๋เห็นนางเดินเข้ามาก็รีบกวักมือเรียก “พี่สะใภ้ใหญ่ของเจ้า....ดูเหมือนนางจะเป็นคุณหนูสายตรงของตระกูลซ่งที่หายตัวไปหลายปี”