ตอนที่ 177 จวิ้นอ๋อง

ตอนที่ 177 จวิ้นอ๋อง

มู่อวี้จูหันกลับไปกดมือที่กำลังถูหลังให้นางไว้ “พี่สะใภ้ใหญ่ มีข้าอยู่ทั้งคน”

น้ำเสียงของนางชะงักไป ก่อนจะแสร้งลดเสียงลงอย่างลึกลับ “วันนี้พี่ได้ลองชิมขนมของซ่งฝูจี้หรือยัง เถ้าแก่ของพวกเขาบอกสูตรตำรับขนมให้ข้ามาไม่น้อย แค่เอาไปเปิดร้านค้าในตำบลให้พี่ก็เหลือเฟือแล้ว”

แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้นางกุขึ้นมาเอง จะให้นางบอกว่าอยู่ ๆ ก็ทำขนมได้มากมายถึงเพียงนั้นก็คงไม่ดี

ดวงตาของเหลียนเหนียงพลันทอประกาย “น้องหญิง จริงหรือ แต่...หากพี่ใหญ่ของเจ้าไม่เห็นด้วยเล่า”

สามีของนางเติบโตมากับผืนดิน ตั้งแต่เล็กก็ทำไร่ทำนา พอถึงฤดูใบไม้ผลิยังต้องบุกเบิกที่รกร้างให้ครอบครัวอีก