ตอนที่ 168 น่าน้อยใจนัก

ตอนที่ 168 น่าน้อยใจนัก

ทันทีที่ยามโหย่วมาถึง ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลง

ผู้คนในตลาดทยอยแยกย้ายกันไป ในที่สุดร้านจิ่นซิ่วก็ส่งแขกคนสุดท้ายกลับไปได้

“น้องหญิง ผู้รับใช้ทั้งสิบคนขายเครื่องประดับรวมกันได้ห้าสิบชุด คิดเป็นเงินหนึ่งหมื่นห้าพันตำลึง!”

มู่เอ้อร์ชวนใช้นิ้วทั้งสองข้างดีดลูกคิดดังเปาะแปะ สายตากวาดไปมาระหว่างจดบันทึกเงินที่ผู้รับใช้แต่ละคนขายได้กับเงินส่วนแบ่งที่ควรมอบให้

ผู้รับใช้ทั้งสิบคนไม่อาจปิดบังความตื่นเต้นบนใบหน้า พวกเขาล้อมรอบมู่เอ้อร์ชวนและเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ

ไม่นานนัก มู่เอ้อร์ชวนก็จัดการตัวเลขเรียบร้อย ก่อนส่งสมุดบัญชีให้มู่อวี้จู

มู่อวี้จูพลิกดูอย่างลวก ๆ จากนั้นหยิบตั๋วเงินออกมาจากหลังโต๊ะ แล้วแบ่งให้ผู้รับใช้แต่ละคนตามจำนวน